www.rockinberlin.pl

KOMUNIKAT Nr 186/VI kad.

10 czerwca minęły dwa miesiące od rozpoczęcia przez Marszałka Sejmu
Bronisława Komorowskiego wykonywania obowiązków Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej. W tym czasie (do 9.06.2010 r. włącznie) Marszałek Bronisław
Komorowski wykonał następujące czynności:

Żałoba narodowa
- wydał rozporządzenie w sprawie wprowadzenia żałoby narodowej na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do dnia 16 kwietnia 2010 r. oraz
rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie wprowadzenia żałoby
narodowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (termin trwania żałoby
został przedłużony do dnia 18 kwietnia 2010 r.)

Decyzje personalne
Kancelaria Prezydenta oraz Biuro Bezpieczeństwa Narodowego
- powołał Jacka Michałowskiego na pełniącego obowiązki szefa Kancelarii
Prezydenta
- powołał gen. Stanisława Kozieja na stanowisko szefa Biura Bezpieczeństwa
Narodowego

Wojsko
- podpisał postanowienia o mianowaniu: gen. broni Mieczysława Cieniucha na
stanowisko Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, gen. dywizji
Zbigniewa Głowienki na stanowisko Dowódcy Wojsk Lądowych, gen. dywizji
Edwarda Gruszki na stanowisko Dowódcy Operacyjnego Sił Zbrojnych, gen.
broni Lecha Majewskiego na stanowisko Dowódcy Sił Powietrznych

Prokuratura
- podpisał, zgodnie z postanowieniem Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z
dnia 31 marca 2010 r. kontrasygnowanym przez Prezesa Rady Ministrów Donalda
Tuska, akty powołania dla Marka Jamrogowicza - na stanowisko pierwszego
zastępcy Prokuratora Generalnego, Marzeny Kowalskiej - na stanowisko
zastępcy Prokuratora Generalnego i Roberta Hernanda - na stanowisko
zastępcy Prokuratora Generalnego

NBP
- podpisał wniosek o powołanie Pana Marka Mariana Belki na stanowisko
Prezesa Narodowego Banku Polskiego

Ambasadorowie
- podpisał odwołanie Pana Henryka Litwina ze stanowiska Ambasadora RP w
Republice Białorusi
- wyraził brak zastrzeżeń do kandydatur:
- Pana Raoula Delcorde na stanowisko Ambasadora Nadzwyczajnego i
Pełnomocnego Królestwa Belgii z siedzibą w RP, Pana Eugene Hutchinsona na
stanowisko Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnego Republiki Irlandii z
siedzibą w RP
- Pana Murada Ali na stanowisko Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnego
Islamskiej Republiki Pakistanu z siedzibą w RP
- Pana Sun Yuxi na stanowisko Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnego
Chińskiej Republiki Ludowej z siedzibą w RP
- Pana Aleksandra Aleksiejewa na stanowisko Ambasadora Nadzwyczajnego i
Pełnomocnego Federacji Rosyjskiej z siedzibą w RP
- Pana Walida bin Tahera bin Hassana Radwana na stanowisko Ambasadora
Nadzwyczajnego i Pełnomocnego Królestwa Arabii Saudyjskiej z siedzibą w
RP

Akty prawne
- podpisał 49 ustaw
- ratyfikował 3 umowy międzynarodowe, 1 protokół oraz 3 konwencje, wydał
postanowienia w sprawie ogłoszenia w Dzienniku Ustaw RP 6 umów
międzynarodowych, 2 protokołów i 1 konwencji
- przedstawił 2 inicjatywy ustawodawcze:
1. „O zmianie ustawy – Prawo zamówień publicznych oraz ustawy - Przepisy
wprowadzające ustawę o finansach publicznych”
2. „O szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w
zakresie budowli przeciwpowodziowych”
- podpisał postanowienie o przedłużeniu okresu użycia Polskiego Kontyngentu
Wojskowego w Islamskiej Republice Afganistanu oraz postanowienie o
przedłużeniu okresu użycia Polskiego Kontyngentu Wojskowego w składzie Sił
Sojuszniczych Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego w misji wojskowej
nadzoru przestrzeni powietrznej Republiki Estońskiej, Republiki Litewskiej
i Republiki Łotewskiej

Rady
Rada Bezpieczeństwa Narodowego:
- powołał nowy skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego i wydał zarządzenie w
sprawie trybu jej działania
- zwołał dwa posiedzenia Rady Bezpieczeństwa Narodowego; przedmiotem
posiedzeń było rozpatrzenie informacji zanotowanych na rejestratorach
pokładowych samolotu Tu-154, który uległ katastrofie pod Smoleńskiem w dn.
10 kwietnia oraz omówienie bieżącej sytuacji powodziowej i rozpatrzenie
wstępnych projektów ustaw „przeciwpowodziowych”: „O szczególnych zasadach
przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli
przeciwpowodziowych” oraz „O zmianie ustawy – Prawo wodne oraz o zmianie
ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym”

Rada Gabinetowa
- zwołał na 10 czerwca 2010 r. posiedzenie Rady Gabinetowej w celu analizy
sytuacji powodziowej w kraju i bieżących działań resortów jej dotyczących a
także oceny funkcjonowania regulacji dotyczących zabudowy na terenach
zagrożonych powodzią i omówienia rządowych projektów ustaw, które mają na
przyszłość skuteczniej przygotować państwo na ewentualność powodzi
(dotyczących planów zagospodarowania przestrzennego)

Nominacje
Sędziowskie:
- podpisał postanowienie o powołaniu na Prezesa Naczelnego Sądu
Administracyjnego Pana Romana Marka Hausera
- przyjął ślubowanie od prof. Sławomiry Wronkowskiej-Jaśkiewicz, wybranej 6
maja 2010 r. przez Sejm na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego
- podpisał postanowienia o powołaniu do pełnienia urzędu na stanowisku
sędziego 59 sędziów: 1 sędziego na stanowisko sędziego Sądu Apelacyjnego,
21 sędziów na stanowisku sędziego Sądu Okręgowego i 37 sędziów na
stanowisku sędziego Sądu Rejonowego
- wręczył 87 podpisanych jeszcze przez śp. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego
nominacji sędziowskich

Profesorskie:
- wręczył akty nominacyjne 48 profesorom - nauczycielom akademickim oraz
pracownikom nauki i sztuki, którym tytuły zostały nadane jeszcze przez śp.
Prezydenta Lecha Kaczyńskiego

Awanse:
– podpisał postanowienie o pośmiertnych awansach dla żołnierzy Wojska
Polskiego i funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu, którzy zginęli w
katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem
- podpisał postanowienia o mianowaniu na pierwszy stopień oficerski 58
funkcjonariuszy Straży Granicznej, 39 funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu,
72 podchorążych rezerwy, 9 podoficerów zawodowych i 25
żołnierzy-kombatantów; wyraził także zgodę na mianowanie 41 absolwentów
Akademii Marynarki Wojennej na pierwszy stopień oficerski podporucznika
- podpisał postanowienia o mianowaniu 66 funkcjonariuszy Policji na
pierwszy stopień podoficerski podkomisarza

Ordery i odznaczenia
– nadał pośmiertnie Ordery Odrodzenia Polski osobom tragicznie zmarłym w
katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem
- podpisał postanowienia o nadaniu 1441 odznaczeń wojskowych o charakterze
pamiątkowym „Gwiazda Afganistanu” żołnierzom, którzy nienagannie pełnią
służbę w ramach Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Islamskim Państwie
Afganistan
- podpisał postanowienia o nadaniu 7034 Medali Za Długoletnie Pożycie
Małżeńskie
- podpisał postanowienia o nadaniu 4417 przyznanych na wnioski ministrów i
wojewodów medali Za Długoletnią Służbę osobom wzorowo i sumiennie
wykonującym obowiązki wynikające z pracy zawodowej
- podpisał postanowienia o odznaczeniu Krzyżami Orderu Odrodzenia Polski:
ks. Arcybiskupa Zygmunta Kamińskiego, ks. Kazimierza Antoniego
Michalskiego, ks. Arcybiskupa Józefa Kowalczyka oraz ks. Arcybiskupa
Henryka Józefa Muszyńskiego, ks. Biskupa Albina Małysiaka oraz Pani Anny
Marii Szlawskiej
– podpisał postanowienia o nadaniu Krzyży Orderu Zasługi Rzeczpospolitej:
Panu Leonardowi Wanke, Panu Guillaume Siemienskiemu, J.E. Olexandrowi
Motsykowi oraz Panu Piotrowi Suszczyckiemu-Tanace
– podpisał postanowienie o odznaczeniu Srebrnym Krzyżem Zasługi Pana
Roberta Bartosika, Pana Piotra Kościana i Pani Elżbiety Rytwińskiej -
mieszkańcom miasta i gminy Łask, zasłużonym w działalności na rzecz
społeczności lokalnej
– podpisał postanowienie o nadaniu odznaczeń funkcjonariuszom Policji,
strażakom Państwowej Straży Pożarnej oraz osobom cywilnym, którzy z
narażeniem własnego życia i zdrowia ratowali zagrożone życie ludzkie: 10
Krzyży Za Dzielność oraz 6 Medali Za Ofiarność
- podpisał postanowienie o nadaniu 98 Krzyży Zesłańców Sybiru osobom, które
zostały deportowane i więzione w łagrach, obozach i miejscach zsyłek
- nadał i wręczył odznaczenia 20 obywatelom Federacji Rosyjskiej -
zasłużonym w działaniach podjętych przez stronę rosyjską po katastrofie
polskiego samolotu specjalnego pod Smoleńskiem - podczas uroczystych
obchodów 65. rocznicy zakończenia II Wojny Światowej w Moskwie, gdzie
spotkał się z Prezydentem Rosji, udał się na Cmentarz Doński i złożył
kwiaty pod tablicą pamiątkową ku czci Ofiar Represji Politycznych 1945 –
1953, tablicą pamiątkową ku czci Gen. L. Okulickiego oraz pod pomnikiem
Żołnierzy Armii Czerwonej
- wyraził zgodę na przyjęcie odznaczeń Federacji Rosyjskiej – medalu „65
lat Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej w latach 1941-1945” przez
grupę 35 obywateli polskich, kombatantów II wojny światowej (pierwsza grupa
spośród przedłożonych przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych 4420 wniosków
o wyrażenie zgody na przyjęcie odznaczenia)

Obywatelstwo:
- podpisanie postanowień dotyczących zrzeczenia się obywatelstwa polskiego
przez 64 osoby
- podpisanie postanowień dotyczących nadania obywatelstwa polskiego 17
osobom

Z poważaniem,
Biuro Prasowe Kancelarii Sejmu

10. kwietnia 2010 o godzinie 8.56 czasu polskiego.
Samolot Tupolew 154-MW z prezydentem Lechem Kaczyńskim, jego żoną i innymi osobami delegacji państwowej na rocznicowe obchody mordu katyńskiego, rozbił się przy podchodzeniu do lądowania pod Smoleńskiem.
Wszyscy zginęli.

18. kwietnia 2010 trumny z ciałami prezydenckiej pary
złożono w sarkofagu w krypcie
pod Wieżą Srebrnych Dzwonów na Wawelu.

Panie Prezydencie przed Panem już ostania droga. Droga ostatnia, ale piękna prowadząca stąd z Kościoła Mariackiego w kierunku Wzgórza Wawelskiego. Za chwilę zabrzmi Dzwon Zygmunta.
Za chwilę głos Dzwonu przetnie żałobną ciszę. Głos tego Dzwonu od stuleci wieści Polakom radość albo grozę.
Wieści od pięciu stuleci polskie triumfy i polskie dramaty: bił na zwycięstwo Jana III Sobieskiego pod Wiedniem, na przysięgę Tadeusza Kościuszki gdy ruszał w bój o Polskę, bił gdy wybuchła II wojna światowa, gdy na Stolicę Piotrową wybrano naszego Rodaka i gdy zmarł Jan Paweł II. Przez wieki witał żegnał wybitnych Polaków głosząc ich zasługi dla Ojczyzny.
10 kwietnia Dzwon Zygmunta głosił tragiczną śmierć córek i synów polskiego narodu, którzy zginęli w katastrofie pod Smoleńskiem. Dzisiaj też zabrzmi, żegnając Pana, Panie Prezydencie, żegnając Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, pierwszego obywatela Rzeczpospolitej, który odszedł nagle i zbyt wcześnie. Odszedł na wieczną wartę. Odszedł na wieczną wartę po długotrwałej, wytężonej pracy i służbie. I tej z czasów walki o niepodległość w okresie antykomunistycznej opozycji i tej w czasach gdy trzeba było służyć w Związku Zawodowym "Solidarność" - wielkim ruchu polskim, który przyniósł niepodległość demokracji. I w czasach gdy trzeba było służyć w ramach służby państwowej po '89 roku.

Żegnamy także dzisiaj razem z Panem Prezydentem jego małżonkę Marię Kaczyńską. Kobietę mądrą i odważną. Otwartą i serdeczną, która zawsze chętnie pomagała ludziom. Wierzymy w to, że po tamtej stronie Pani Prezydentowa będzie dalej z serdeczną troską opiekowała się mężem, Prezydentem Polski.
Prezydent Lech Kaczyński zginął w drodze na uroczystości w Katyniu, gdzie miał wygłosić ważne słowa przypominające o tragedii z roku 1940. Już nie zdążył wypowiedzieć tych zdań, ważnych zdań, że "Katyń był bolesną raną polskiej historii i że na długie dziesięciolecia zatruł relacje między Polakami i Rosjanami". Już nie zdążył wezwać, "by katyńska rana mogła się wreszcie w pełni zagoić i zabliźnić".
Ten swoisty testament Prezydenta Lecha Kaczyńskiego trzeba wypełnić dobrą treścią zbliżenia i pojednania.
70 lat temu tysiące polskich oficerów, wybitnych często reprezentantów polskiej elity, polskiej inteligencji, wywieziono z obozów i z więzień NKWD, a następnie zamordowano strzałem w tył głowy.
Przez całe pokolenia Polacy byli skazani na milczenie o Katyniu. Niestety, wolał o tym milczeć również wolny świat, a w Polsce za prawdę o Katyniu płaciło się czasami wysoką cenę. Konsekwentne dążenie do prawdy o Katyniu stało się jednym z ideowych fundamentów III Rzeczypospolitej po 1989 r. Dzisiaj, częściowo za sprawą drugiego dramatu pod Smoleńskiem o Katyniu mówi świat.
Historia przyznaje rację wielkiemu Rosjaninowi, przyjacielowi Polaków Aleksandrowi Hercenowi, który mówił, że "to, co złudne i nieistotne, odpada, a pozostaje to, co wieczne - prawda". Tak, prawdę można jedynie skrywać, ale prawda nigdy nie umiera.
Wierzymy więc dziś, że marzenie wielu szlachetnych Rosjan, zwłaszcza tych ze stowarzyszenia "Memoriał", których miał uhonorować w Katyniu prezydent Lech Kaczyński, może się w końcu ziścić, że poznamy cała prawdę o zbrodni katyńskiej.
Nadzieję na to dają słowa i gesty ze strony rosyjskiego społeczeństwa, słowa i gesty ze strony prezydenta obecnego tutaj w Krakowie i premiera Rosji oraz wiele, wiele przejawów ciepła i zrozumienia dla ogromu dramatu ze strony rosyjskiego społeczeństwa, co cenimy sobie niezwykle. Przyjmujemy z otwartym sercem i z ogromną nadzieją.
Chcemy wszyscy razem, chcemy wszyscy Polacy podziękować wielu rządom, także wielu premierom, wielu ministrom, którzy są dzisiaj tutaj w Krakowie obecni. Ale chcemy także wielu ludziom na całym świecie podziękować ze szczerego polskiego serca za słowa współczucia i solidarności w tych trudnych dla nas dniach. Dziękujemy wszystkim, którzy są dzisiaj z nami, którzy są dzisiaj z Polską.
Jestem pewien, że na długo zapadną w naszej pamięci słowa prezydenta Stanów Zjednoczonych, który w obliczu smoleńskiej tragedii zapewniał, że "w takich chwilach wszyscy jesteśmy Polakami".
Katastrofa smoleńska kieruje nasze myśli ku ważnym polskim sprawom.
Śmierć wybitnych przedstawicieli naszego Narodu jest dla wszystkich niepowetowaną stratą. Odeszli ludzie różnych wyznań, różnych profesji, różnych sympatii politycznych.
Dzisiaj majestat śmierci przywraca jednak właściwe proporcje podziałom i konfliktom. Nie usuwa tego, co nas różniło, ale wydobywa to, co jest nadrzędne. Zyskują na znaczeniu dobre słowa, dobre myśli i dobre, słuszne czyny. Czyste wspomnienia z czasów walki o wolność i wielkość Polski.
Z czasów marzeń o Polsce solidarnej. Z czasów także marzeń Pana Prezydenta Lecha Kaczyńskiego.
Na naszych oczach przecież wiele z tych marzeń się spełniło: od 20 lat Polska jest krajem wolnym, wolna jest także cała Europa środkowo - wschodnia.
Polska jest krajem suwerennym, stabilnym, ważnym partnerem w integrującej się Europie. Jest demokratyczna i bezpieczna.
Dzisiaj głos Dzwonu Zygmunta wzywa nas wszystkich, aby śmierć 96 Polek i Polaków, śmierć polskiego Prezydenta i jego małżonki, nie była ofiarą daremną. Aby poczucie wspólnoty opłakującej tragicznie zmarłych pielgrzymów polskiej sprawy, przyniosło dobre owoce. Abyśmy pogrążeni w żałobie potrafili wspólnie stanąć po stronie wolności, solidarności i prawdy.
Wzywa nas do dobrej woli i życzliwości trwalszej niż czas żałoby.
Wzywa do pojednania polsko - polskiego. Wzywa do pojednania z narodem rosyjskim w imię przezwyciężania dramatu Katynia.

Już za chwilę ciszę, żałobną ciszę przetnie dźwięk Dzwonu.
Kolejne polskie pokolenie, kolejni synowie i córki dumnego narodu dobrze zasłużyli się Ojczyźnie.
Żegnamy, Panie Prezydencie.

"Panie prezydencie Najjaśniejszej Rzeczypospolitej, pani Mario Kaczyńska, Leszku - przyjacielu drogi.

Przybyliśmy do Krakowa z całego świata. Jak zawsze jest przy tobie Solidarność, od której wszystko się zaczęło, której byłeś zawsze wierny. Tylko wieniec, który chciałeś złożyć w katyńskim lesie, przetrwał katastrofę. Pamięć i prawda są silniejsze od największych tragedii. Solidarność Polaków w dniach żałoby to hołd, dla ciebie, twojej małżonki i wszystkich ofiar. To wieniec pamięci polskich serc. Chcemy, aby przyszłość naszego narodu, Europy i świata wyrastała z pamięci, opierała się na prawdzie. Ktoś powiedział, że twoje życie było drogą do Katynia. Ta tragedia powinna nas zbliżyć.

Drodzy przyjaciele z całego świata, proszę was, powiedzcie wszystkim, jak Lech Kaczyński kochał prawdę, jak o nią walczył, powiedzcie o tych tłumach w Warszawie i pod Wawelem. Leszku, płaczemy po tobie wszyscy, świat pracy i prości, często ubodzy ludzie. Płaczemy, bo byłeś dobrym człowiekiem.

Solidarność upomniała się o wolność, o sprawiedliwość społeczną i o obecność krzyża w życiu publicznym. Tym wartościom dochowałeś wierności jak nikt. Dlatego zawsze z dumą będziemy mówić o tobie - człowiek Solidarności. Ojciec Święty Jan Paweł II nauczał: +Nie ma solidarności, bez miłości+. Jak mało kto kochałeś swoich najbliższych i kochałeś ludzi. Podkreślałeś jako prezydent: +solidarność jest potrzebna w skali globalnej, w walce z głodem, przemocą, w walce o prawa ludzi+. Rozumiałeś, że Solidarność to zobowiązanie nie tylko dla naszej Ojczyzny, ale i dla innych narodów.

Panie Prezydencie Wartości! Żołnierzu prawdy!

Nie jesteś sam w królewskiej drodze na Wawel. Przypomniałeś nam, co to znaczy być Polakiem. Wdzięczni przyszliśmy zaświadczyć, że bez solidarności nie zbudujemy lepszego świata. Nie ma dzisiaj Warszawy, ani Krakowa, ani Gdańska. Jest jedna Polska zadumana w żałobie. Przykład twojego życia i dramatyczna śmierć na nowo rozpaliły w sercach Polaków ducha Solidarności. W czasie tych swoistych rekolekcji uświadamiamy sobie, że rezygnując z wartości, tracimy poczucie wspólnoty, tracimy Polskę. Nie ma wolności bez wartości.

Wyśmiewani za niemodny patriotyzm, wierni Bogu i Ojczyźnie podnieśliśmy głowy. Zróbmy wszystko, aby rozpalony w sercach i umysłach płomień nie wygasł. Odeszło wielu wspaniałych ludzi. Ich rodzinom niosą pocieszenie dobre oczy pani prezydentowej, ciepły uśmiech, który pokochali Polacy.

Po katastrofie połączyliśmy się w żałobie z rodzinami ofiar. Dzisiaj nasze serca biją razem z rodzinami prezydenckiej pary. Z bliskimi pani Marii i Lecha Kaczyńskich. Jutro będziemy żegnać kolejne ofiary. Na mogiłach tych, którzy zginęli, z czułością kładziemy wieniec. Wieniec prawdy, która ocalała. Niech wspólnie przeżyta żałoba, to solidarne wzruszenie zmieni Polskę na lepszą. O to prosimy Boga.

Ofiara waszego życia wydaje dobre owoce. Spoczywajcie w pokoju". (PAP)

Byliśmy w kilku miejscach gdzie spotykali się Polacy mieszkajacy w Berlinie, by ten niesamowity ból dźwigać wspólnie. Nie przypuszczałem, że po kilku dniach spotkamy się ponownie w galerii Beletage, gdzie 6. kwietnia otwarto wystawę Jan Pawel II - Orędownik Pokoju - Polska w czas bólu i nadzieji, że w miejscu gdzie zawieszono zdjęcia sprzed niemal 30 lat przeżywać będziemy ból, który dotyka nas dzisiaj. Ten papieski gest rozpaczy na zdjęciu, dzisiaj ponownie daje do myślenia. Zginął Prezydent naszego kraju, zginęli ludzie z kręgów władzy ... Dzisiaj łaczymy się w żalu z bliskimi zmarłych, dzisiaj zadajemy sobie pytania ... dlaczego?
Dlaczego teraz i tam?
Co przyniosą nowe dni, bez tych, ktorzy odeszli.

Słyszę w myślach Sienkiewiczowskie słowa od pokoleń czytane:

— Panie pułkowniku Wołodyjowski!

Odpowiedział mu krzyk spazmatyczny Basi. W kościele uczyniło się po prostu straszno. Pan Zagłoba podniósł się i na współkę z panem Muszalskim wynieśli omdlałą niewiastę z kościoła.

Tymczasem ksiądz wołał dalej:

— Dla Boga, panie Wołodyjowski! Larum grają! wojna! Nieprzyjaciel w granicach! a ty się nie zrywasz! szabli nie chwytasz? na koń nie siadasz? Co się stało z tobą, żołnierzu? zaliś swej dawnej przepomniał cnoty, że nas samych w żalu jeno i trwodze zostawiasz?

Wezbrały rycerskie piersi i płacz powszechny zerwał się w kościele, i zrywał się jeszcze kilkakrotnie, gdy ksiądz cnotę, miłość ojczyzny i męstwo zmarłego wysławiał, a i kaznodzieję porwały własne słowa. Twarz mu pobladła; czoło okryło się potem, głos drżał. Uniósł go żal nad zmarłym rycerzem, żal nad Kamieńcem, żal nad zgnębioną rękoma wyznawców księżyca Rzecząpospolitą, i taką wreszcie kończył swoją mowę modlitwą:

— Kościoły, o Panie, zmienią na meczety i Koran śpiewać będą tam, gdzieśmy dotychczas Ewangelię śpiewali. Pogrążyłeś nas, Panie, odwróciłeś od nas oblicze Twoje i w moc sprosnemu Turczynowi nas podałeś. Niezbadane Twoje wyroki, lecz kto, o Panie, teraz opór mu stawi? Jakie wojska na kresach wojować go będą? Ty, dla którego nic nie jest w świecie zakryte. Ty wiesz najlepiej, że nie masz nad naszą jazdę! Która ci, Panie, tak skoczy, jako nasza skoczyć potrafi? Takichże obrońców się pozbywasz, za których plecami całe chrześcijaństwo mogło wysławiać imię Twoje? Ojcze dobrotliwy! nie opuszczaj nas! okaż miłosierdzie Twoje! ześlij nam obrońcę, ześlij sprosnego Mahometa pogromcę, niech tu przyjdzie, niech stanie między nami, niech podniesie upadłe serca nasze, ześlij go, Panie!...

W tej chwili rum uczynił się przy drzwiach i do kościoła wszedł pan hetman Sobieski. Oczy wszystkich zwróciły się na niego, dreszcz jakiś wstrząsnął ludźmi, a on szedł z brzękiem ostróg ku katafalkowi, wspaniały, z twarzą rzymskiego cezara, ogromny...

Zastęp żelaznego rycerstwa szedł za nim.

— Salvator! — krzyknął w proroczym uniesieniu ksiądz.

A on klęknął przy katafalku i począł się modlić za duszę Wołodyjowskiego.

W dniu 1 września 2009 roku, z okazji 70-tej rocznicy wybuchu II wojny światowej,wojskowi i cywilni przedstawiciele Ambasad w obecności Ambasadora R.P - Pana Marka Prawdy złożyli wieńce pod Pomnikiem Żołnierza Polskiego w parku Friedrichshain (róg Virchowstrassei Margarete-Sommer-Strasse, 10249 Berlin) .

W dniach 16 - 17 czerwca 2009, Marszałek Sejmu Bronisław Komorowski wraz z pozostałymi członkami Prezydium Sejmu R.P. pryzjechał z oficjalną wizytą do Berlina, gdzie odbyło się czwarte wspólne posiedzenie Prezydiów Sejmu RP i Niemieckiego Bundestagu. W dniu 17 czerwca w północo-wschodnim narożniku Reichstagu Marszałek Sejmu dokonał uroczystego odsłonięcia fragmentu muru ze Stoczni Gdańskiej – upamiętniającego wkład polskiej Solidarności w upadek komunizmu. W uroczystości udział wzięli przedstawiciele najwyższych organów konstytucyjnych Republiki Federalnej Niemiec, w tym Kanclerz Angela Merkel.

09.06.2009 do Berlina przyjechał bohater „Solidarności” lat 80-tych, z którą wiązaliśmy nadzieję na demokratyczną Polskę - legendarny Lech Wałęsa.
Pierwszy przewodniczący NSZZ „Solidarność”, pierwszy demokratycznie wybrany prezydent R.P. Dzisiaj zdania są podzielone, który rok był przełomowy - ja, ponad wolne wybory’ 89 - stawiam sierpień’ 80. Cenię tych „szarych” ludzi, którzy wtedy mieli odwagę wyjść na ulicę, by pokazać wolę przemian…. Lecz czy takich, które się dokonały? Czy o taką Polskę, oni wtedy walczyli? (m.s.)

W dniu 26 maja 2009 przybył do Berlina z oficjalną wizytą, Marszałek Sejmu Bronisław Komorowski, gdzie razem z Przewodniczącym niemieckiego Bundestagu Norbertem Lammertem oraz Dyrektorem Europejskiego Centrum Solidarności o. Maciejem Ziębą o godz. 11.30 w Paul-Löbe-Haus, sąsiadującym z budynkiem Bundestagu, uroczyście otworzyli wystawę "Pokojowa rewolucja- Droga do Wolności. 20. rocznica przemian ustrojowych w Polsce", Będącą multimedialną ekspozycją prezentującą proces wyzwalania się Polski spod komunistycznej dyktatury i wkład „Solidarności” w zainicjowanie upadku systemu jałtańskiego
oraz wejście krajów postkomunistycznych do Unii Europejskiej. Narrację stanowią krótkie, sugestywne filmy prezentowane na wielu monitorach, a każdy z nich przedstawia nie tylko ważne wydarzenia historyczne,
ale ukazuje też życie kulturalne tamtego okresu i przypomina realia codzienności.

Otwarciu wystawy towarzyszył kwartet Camerata, który zagrał utwór „Mury” Jacka Kaczmarskiego
oraz pierwszą część koncertu smyczkowego D-Dur op. 76.

9. lutego 2009 w zamku Schönhausen Berlin/ Pankow odbyła się debata poświęcona
20-tej rocznicy Okrągłego Stołu - demokracja i wolność Europy.
Udział wzięli:
Szef niemieckiego MSZ-u Frank-Walter Steinmeier
Świadkowie tamtych wydarzeń: Tadeusz Mazowiecki, Markus Merkel, Lothar de Maziere, Thomas Krüger, Zbigniew Bujak, Jan Rulewski
Historycy: Dieter Bingen, Jan Skórzyński